لوله ترکیبی مری نایی (ETC) یا (Esophageal-Tracheal CombiTube) لوله هوایی دارای دو مجرا با منفذ تهویه ای مخصوص هر مجرا است. منفذ بلندتر و آبی رنگ ، منفذ دیستال است ؛ منفذ کوتاه و شفاف ، منفذ پروگزیمال است که در ناحیه تحتانی حنجره خاتمه می یابد. ETC دارای دو کاف است- یک کاف 15 میلی لیتری در ناحیه قبل از منفذ دیستال و کاف 100 میلی لیتری در ناحیه بعد از منفذ پروگزیمال.

این لوله بدون دید مستقیم و از طریق دهان در داخل بخش خلفی ناحیه دهانی حلقی قرار گرفته و سپس به آرامی جلو برده می شود. زمانی که لوله در محل قرار داده می شود یک منفذ وارد نای و دیگری وارد مری می شود.

برای تشخیص این که کدام منفذ وارد نای شده و باید تحت تهویه قرار گیرد ، ابتدا منفذ خارجی و بلندتر را تهویه کنید ، زیرا احتمال قرار دادن آن در مری بسیار زیاد است. حالا گوشی در قفسه سینه به صداهای به صداهای تنفسی گوش کنید. اگر صداهای تنفسی در قفسه سینه و نه در اپی گاستر شنیده می شوند ، به تهویه از طریق منفذ خارجی بلندتر ادامه دهید. اگر به جای قفسه سینه صداهای تنفسی را در معده می شنوید ، تهویه از طریق منفذ بلندتر را متوقف کرده و بگ دارای دریچه را به منفذ کوتاه تر متصل کنید. کاف دیستال منفذ دیستال را جدا می کند و کاف پروگزیمال و بزرگتر منفذ پروگزیمال را مجزا می سازد ، که باعث می شود هوا به سمت ناحیه تحتانی حنجره دمیده شده ، وارد نای شود.

مزایای ETC عبارتند از :

  • زمانی که تکنیک های لوله گذاری مرسوم ناموفق یا غیرقابل دسترس هستند ETC به عنوان وسیله ای جایگزین برای کنترل راه هوایی به کارمی رود.
  • جای گذاری آن در محل سریع و آسان است.
  • جای گذاری آن به مشاهده حنجره یا تجهیزات خاص نیاز ندارد.
  • بالون حلقی ، لوله را در پشت کام سخت گیر می اندازد.
  • بیمار ممکن است بدون توجه به محل لوله (مری یا نای) تهویه شود.
  • ETC به طور قابل توجهی اتساع معده و پس زدن محتویات آن را کاهش می دهد.
  • ETC می تواند در بیماران ترومایی مورد استفاده قرار گیرد ، زیرا گردن می تواند در حین لوله گذاری در وضعیت خنثی قرار گیرد.
  • اگر لوله در مری قرار بگیرد ، برای کاهش فشار می توان محتویات معده را از طریق منفذ دیستال ساکشن کرد.

معایب ETC عبارتند از :

  • زمانی که لوله در مری قرار گرفته است ساکشن کردن ترشحات نای غیرممکن می باشد.
  • اگر ETC در محل قرار گرفته باشد جای گذاری لوله داخل نای بسیار دشوار است.
  • ETC نمی تواند در بیماران هوشیار یا دارای رفلکس عق زدن مورد استفاده قرار گیرد.
  • کاف ها می توانند باعث ایجاد ایسکمی در مری ، نای ، و بخش تحتانی حلق شوند.
  • ETC نمی تواند نای را مجزا کرده و به طور کامل از آن محافظت کند.
  • این لوله نمی تواند در بیماران مبتلا به بیماری مری یا سوزش سردل مورد استفاده قرار گیرد.
  • این وسیله نمی تواند در کودکان به کاربرود.
  • جای گذاری ETC آسان نیست – اگر امدادگر مهارت کافی نداشته باشد ممکن است خطا کند.

جای گذاری لوله ترکیبی مری نایی

برای جاگذاری ETC از مراحل زیر پیروی کنید:

1-مانورهای دستی اولیه و کمکی را انجام داده و با کمک BVM و هایپرونتیله کردن بیمار اکسیژن مکمل را تجویز کرده ، تهویه مصنوعی را شروع کنید.

2-بیمار را در وضعیت طاق باز قرار داده و بالای سر وی زانو بزنید.

3-تجهیزات را آماده و کنترل کنید.

4- سر بیمار را در وضعیت خنثی قرار دهید. اگر احتمال آسیب گردن وجود دارد ستون فقرات گردنی را ثابت نگاه دارید.

5-با استفاده از مانور بالا بردن زبان -  فک ETC را به ملایمت در خط وسط در میان ناحیه دهانی حلقی قرار دهید و آن را تا عمقی که به وسیله علامت های روی لوله مشخص شده تا پشت ناحیه تحتانی حنجره جلو ببرید. حلقه های سیاه لوله باید بین دندان های بیمار قرار گیرند.

6-کاف حلقی را با 100 میلی لیتر و کاف دیستال را با 10 تا 15 میلی لیتر هوا پرکنید.

7-در حالی که قفسه سینه و معده را سمع می کنید ، با کمک وسیله دارای بگ دریچه دار که به اکسیژن 100 درصد متصل شده و از طریق منفذ پروگزیمال آبی که بلندتر است بیمار را تهویه کنید. اگر صداهای تنفسی را در قفسه سینه و نه در معده می شنوید ، لوله را در محل محکم کرده به تهویه ادامه دهید.

8-اگر در قفسه سینه به جای صداهای تنفسی ، صدای معده را می شنوید ، منافذ را تعویض کنید و از طریق متصل کننده شفاف بیمار را تهویه کنید. وجود صداهای تنفسی را در قفسه سینه تأیید کنید. از تکنیک های متعدد برای تثبیت محل صحیح لوله استفاده کنید.

(مشاهده ، سمع ، استفاده از کاپنومتر ، ارزیابی بهبودی بالینی)

9-لوله را در جای خود محکم کرده به تهویه با اکسیژن 100 درصد ادامه دهید.

10-به طور مکرر لوله هوایی و کارآیی تهویه را مجدداً ارزیابی کنید.

جهت مشاهده فیلم آموزشی CombiTube اینجا کلیک نمایید.